Asrı Saadette Ramazanı Şerif
Ebu Bürde -radıyallahu anh- ile Yezîd bin Ebî Kebşe bir seferde arkadaşlık etmişlerdi. (Oruç tutmaya çok ehemmiyet veren) Yezîd, bu seferde de oruçlu idi. Ebû Bürde -radıyallahu anh- ona şöyle dedi:
“Ben (babam) Ebû Mûsa’yı şöyle derken defalarca işittim:
Rasûlullah –sallallahu aleyhi ve sellem- buyurdu ki: «Kul hasta olur veya sefere çıkarsa mukîm ve sıhhatliyken yaptığı (nafile) ibadetlerin sevabı aynen kendisine yazılır.»” (Buharî, Cihad, 134) Asr-ı Saadet’te Ramazan-ı Şerîf ayları büyük bir coşku ve heyecanla yaşanır ve mü’minler bu rûhanî havayı evlatlarına da teneffüs ettirirlerdi. Nitekim Hazret-i Ömer -radıyallahu anh- hilafeti döneminde Ramazan’da sarhoş olan birine: “−Yazıklar olsun sana! Bizim çocuklarımız bile oruç tutmaktadır!” demiştir. (Buharî, Savm, 47)
Ebu’d-Derda -radıyallahu anh- oruca ne kadar kıymet verdiğini ifade ederek şöyle buyurur:
“Üç haslet olmasaydı dünyada kalmak istemezdim: Alnımı yere koyarak gece-gündüz Yaratan’ıma secde etmek ve bu şekilde ebedî hayatıma hazırlanmak, günün en sıcak anlarında (oruç tutarak) susuzluğa katlanmak, meyvenin iyisi seçildiği gibi sözlerin iyisini seçen kimselerle oturmak.” (Münavî, Feyzü’l-Kadîr, II, 11/1193)
Ebu Bürde -radıyallahu anh- ile Yezîd bin Ebî Kebşe bir seferde arkadaşlık etmişlerdi. (Oruç tutmaya çok ehemmiyet veren) Yezîd, bu seferde de oruçlu idi. Ebû Bürde -radıyallahu anh- ona şöyle dedi:
“Ben (babam) Ebû Mûsa’yı şöyle derken defalarca işittim:
Rasûlullah –sallallahu aleyhi ve sellem- buyurdu ki: «Kul hasta olur veya sefere çıkarsa mukîm ve sıhhatliyken yaptığı (nafile) ibadetlerin sevabı aynen kendisine yazılır.»” (Buharî, Cihad, 134) Asr-ı Saadet’te Ramazan-ı Şerîf ayları büyük bir coşku ve heyecanla yaşanır ve mü’minler bu rûhanî havayı evlatlarına da teneffüs ettirirlerdi. Nitekim Hazret-i Ömer -radıyallahu anh- hilafeti döneminde Ramazan’da sarhoş olan birine: “−Yazıklar olsun sana! Bizim çocuklarımız bile oruç tutmaktadır!” demiştir. (Buharî, Savm, 47)
Ebu’d-Derda -radıyallahu anh- oruca ne kadar kıymet verdiğini ifade ederek şöyle buyurur:
“Üç haslet olmasaydı dünyada kalmak istemezdim: Alnımı yere koyarak gece-gündüz Yaratan’ıma secde etmek ve bu şekilde ebedî hayatıma hazırlanmak, günün en sıcak anlarında (oruç tutarak) susuzluğa katlanmak, meyvenin iyisi seçildiği gibi sözlerin iyisini seçen kimselerle oturmak.” (Münavî, Feyzü’l-Kadîr, II, 11/1193)